Pierwsze dni w przedszkolu

Przedszkolak_pierwsze dni przedszkolePierwsze dnie w przedszkolu nie są łatwe ani dla dziecka, ani dla rodziców. Wrzesień z reguły upływa pod znakiem łez z obu stron. Maluchom nie jest łatwo zaadoptować się do grupy pełnej nowych dzieci, pań, które nie tylko przytulają, ale też każą wykonywać polecenia. Do tego dochodzi konieczność codziennego wczesnego wstawania, inne posiłki, rozłąka z rodzicami i pobyt w nowym miejscu. Nic wiec dziwnego, że maluch na początku buntuje się i płacze. Jak pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola?

Dni otwarte

Większość placówek organizuje na początku dni adaptacyjne, kiedy dzieci przebywają w przedszkolu ze znanym sobie opiekunem. Mama, tata, czy babcia mogą towarzyszyć dziecku przez cały dzień, zanim maluch nie pozna otoczenia. Adaptacja trwa z reguły tydzień lub dwa.
By pierwsze dni w przedszkolu były łatwiejsze, warto wcześniej się do pobytu poza domem przygotować. Jeśli więc zamierzasz w perspektywie nawet kilku miesięcy posłać dziecko do przedszkola, zwróć uwagą na następujące umiejętności, które łatwiej pozwolą mu zaadoptować się w nowym miejscu.

Ubieranie

Czy dziecko umie założyć i zdjąć sweterek, kurtkę, czapkę, szalik? Maluchowi będzie łatwiej, gdy po skorzystaniu z łazienki będzie w stanie sam podciągnąć sobie spodenki. To samo dotyczy zakładania piżamki do spania, kapci, obuwia na spacer. Maluch musi też wiedzieć, które ubrania są jego i umieć odróżnić je od ubranek innych dzieci.

Umiejętność samodzielnej zabawy

Dzieci, które przyzwyczajone są w domu do ciągłego zajmowania się nimi mogą mieć problem w zagospodarowaniu sobie czasu w przedszkolu. Zazwyczaj pod koniec dnia odbywa się tazw. Swobodna zabawa, kiedy dzieci bawią się same. Pozwol więc maluchowi w domu na to, by sam wybrał sobie zabawkę, został chwilę sam w pokoju i bawił się w swoim towarzystwie.

Wyrażanie potrzeb

W grupie dzieci trzeba umieć powiedzieć, czy inaczej zasygnalizować konieczność pójścia do łazienki, pragnienie, czy głód.

Oddalenie od rodziców

Malec, który dopiero w przedszkolu będzie musiał oddalić się od mamy na kilka godzin, będzie przeżywał tragedię. Warto więc wcześniej nauczyć go, że na czas początkowo krótkiego rozstania opiekuje się nim niania, babcia, czy tata, a mama po pewnym czasie zawsze wraca.

Samodzielne zasypianie i jedzenie

W przedszkolu regułą jest leżakowanie, ponieważ małe dzieci szybko się męczą i potrzebują w ciągu dnia odpoczynku i drzemki.
Jeśli więc tylko możesz, ucz dziecko samodzielnego zasypiania we własnym łóżeczku. Umiejętność korzystania z toalety, mycie rąk i wycieranie bez zalewania się, sprzątanie zabawek po zabawie, samodzielne jedzenie łyżeczką i widelcem, picie z kubeczka to umiejętności kluczowe w przedszkolu. Maluch musi też wiedzieć, że nie wolno mu sięgać do talerza innych dzieci, czy jeść rękoma.

Kontakty z innymi osobami i dziećmi

Od najmłodszych lat zabieraj dziecko z sobą do sklepu, urzędu, do znajomych, by mogło oswoić się z obecnością innych ludzi. Ważne są również kontakty z rówieśnikami. W przedszkolu dorosłych jest niewielu, maluch cały dzień będzie spędzał wśród innych dzieci. Jeśli więc to tylko możliwe, pozwalaj swojemu dziecku na zabawę z dziećmi, nie ingeruj od razu w dziecięce konflikty, czy pierwsze bitwy o wiaderko, czy łopatkę. W przedszkolu będzie musiało poczekać na zabawkę, czy ustąpić pod wpływem mniej lub bardziej wyrafinowanej perswazji.
Warto też od najmłodszych lat wpajać dziecku zasady dobrego wychowania, zarówno w domu, w sklepie, na placu zabaw. Maluchy nie mają jeszcze umiejętności odróżniania dobra od zła. Norm uczą się od dorosłych, i przestrzegają ich chcąc zyskać aprobatę najbliższych, którzy są dla niego największym autorytetem.

Podsumowanie – przegląd umiejętności przydatnych w przedszkolu

1. Czy dziecko potrafi samodzielnie zjeść posiłek: zupkę, drugie danie posługując się łyżką i widelcem, umie pić z kubeczka?
2. Czy dziecko zgłasza potrzebę skorzystania z toalety?
3. Czy dziecko wie, gdzie w domu jest łazienka, samodzielnie do niej idzie, korzysta z ubikacji, lub nocnika?
4. Czy dziecko wie i umie po skorzystaniu z toalety umyć i wytrzeć ręce?
5. Czy dziecko umie zdjąć i założyć spodnie na gumkę, zdjąć i ubrać okrycie wierzchnie, buty na rzepy, kapcie?
6. Czy dziecko umie odróżnić swoje ubrania?
7. Czy dziecko umie zostać bez rodziców z opiekunką, babcią, wśród znajomych?
8. Czy dziecko umie przez jakiś czas zabawić się samo?
9. Czy dziecko chce i umie bawić się z innymi dziećmi?
10. Czy dziecko umie dzielić się zabawkami?
11. Czy dziecko umie bawić się z innymi dziećmi jedną zabawką?
12. Czy dziecko umie rozróżnić swoje zabawki?
13. Czy dziecko wie, że po skończonej zabawie należy odłożyć zabawki na miejsce?
14. Czy dziecko zna i wykonuje proste polecenia?
15. Czy dziecko przestrzega podstawowych zasad dobrego wychowania? Umie poczekać na swoją kolej w sklepie w kolejce, oddać zabawkę koledze, powiedzieć dzień dobry, do widzenia, poprosić o coś, czym chce się pobawić, chwilę zaczekać na zabawkę, czy zajęcie się nim.
16. Czy dziecko potrafi słowami wyrazić swoje potrzeby: głód, pragnienie, ból, skorzystanie z toalety?

Idealnie byłby, gdyby dziecko idąc do przedszkola miało opanowane większą część powyższych umiejętności. Stopień opanowania tych umiejętności u 2,6-3 latków zależy w dużej mierze od tego na ile rodzice pozwalają im na samodzielność i okazują radość ze zdobywania kolejnych sprawności.
Nie broń się więc przed samodzielnością malucha. Wprawdzie chęć samodzielnego założenia butów może sprawić, że po raz kolejny spóźnicie się na obiad do babci, czy z opóźnieniem ruszycie po zakupy. Im częściej jednak maluch będzie miał okazję zrobić coś sam, tym szybciej się wszystkiego nauczy. Wówczas założenie butów, kurtki, czy zjedzenie obiadu nie będzie już wyzwaniem wystawiającym na próbę twoje nerwy, lecz stanie się codzienną rutyną.

Zdjęcie: Zgoda na wykorzystanie wizerunku podpisana z Shutterstock Inc.

Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, polub go proszę lub udostępnij go Twoim znajomym. Dziękujemy! :)

2 przemyślenia nt. „Pierwsze dni w przedszkolu

  1. A mój synek wciąż płacze. Nawet w nocy, jak mu się przypomni, że trzeba rano do przedszkola wstać. Nie je, nie chce się bawić. Pęka mi serce, jak na to patrzę, ale nie mam go z kim zostawić.

  2. Przyznać się mamy, która chowała się za drzewami na placu zabaw by zobaczyć, co się będzie działo na spacerze?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *