Moje dziecko bardzo płacze, gdy w zasięgu wzroku pojawi się ktoś obcy. Czy to normalne?

Wszystko zależy od wieku dziecka. Najmłodsze dzieci, które rozpoznają już rodziców, cieszą się na ich widok, potrzebują czasu, by oswoić się z obcymi. Zaakceptować ich dotyk i obecność. Dzieci w 8 miesiącu życia rozpoczynają okres lęków separacyjnych. Boją się nowych osób, tego, że mama zniknie i nie wróci. To normalna faza rozwoju. Płacz, krzyki, gdy mama wychodzi z pokoju i znika z pola widzenia, są na porządku dziennym. Etap ten może przebiegać u dzieci z różnym nasileniem i trwać w zależności od dziecka, dłużej lub krócej. Dzieci, które mają więcej kontaktów z innymi ludźmi, chodzą do żłobka, wychowują się w rodzinie wielopokoleniowej, lub mają kilkoro rodzeństwa, z reguły przechodzą ten okres łatwiej. Jeśli twoja pociecha uporczywie wtula się w ciebie, gdy ktoś obcy tylko na nią spojrzy i reaguje histerycznym wrzaskiem, gdy chcesz zamknąć się w łazience, musisz być cierpliwa. Ta faza minie. Nie zmuszaj jednak dziecka na siłę, by witało się z osobami, które wzbudzają w nim lęk. Możecie też bawić się w chowanie różnych przedmiotów, by pokazać mu, że to co znika na chwilę, wcale nie ginie. Wychodź z dzieckiem między ludzi, by mogło stopniowo oswajać się z nowymi osobami i innym otoczeniem. Przyzwyczajaj malucha, że zajmuje się nim nie tylko mama. Jeśli co jakiś czas będzie zostawało z nianią, tatą, babcią, czy ciocią lub starszym rodzeństwem, nie będzie się bało, gdy wyjdziesz z domu. Ty zaś zyskasz trochę wolnego czasu dla siebie.

Najczęściej zadawane pytania dotyczące wychowania noworodka

Inne pytania, które mogą Cię zainteresować:

Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, polub go proszę lub udostępnij go Twoim znajomym. Dziękujemy! :)

Jedno przemyślenie nt. „Moje dziecko bardzo płacze, gdy w zasięgu wzroku pojawi się ktoś obcy. Czy to normalne?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *