Kiedy należy iść z dzieckiem do neurologa?

Maluch-kiedy-do-neurologa
Czasami rodzice czują, że z ich dzieckiem dzieje się coś niedobrego. Niby wszystko wydaje się być w porządku, a rodzicielska intuicja podpowiada, że maluch rozwija się inaczej niż rówieśnicy, których spotyka na placu zabaw, spacerze, u lekarza, czy znajomych. Jeśli jeszcze babcia, lub przyjaciółka rodziny od czasu do czasu wspomni, że chyba jest coś nie tak, nie warto zwlekać z wizytą u pediatry lub neurologa.
Na co warto zwrócić uwagę w rozwoju niemowlęcia i małego dziecka?

– trudności w ssaniu pokarmu np. dziecko nie szuka piersi lub butelki;
– nadmierny niepokój w ciągu dnia np. dziecko jest rozdrażnione, zasypia na chwilkę i nie potrafi zasnąć na dłużej, jest ciągle w fazie czuwania;
– trudności w zasypianiu i śnie, na przykład musisz usypiać je na ręku lub długo bujać, żeby zasnęło, wybudza się bez powodu w nocy;
– zbyt niskie napięcie mięśniowe np. nie bawi się rączkami i nóżkami; nie chwyta zabawek; zbyt krótko utrzymuje zabawkę w rączce; nie manipuluje zabawkami i rączkami;
– zbyt wysokie napięcie mięśniowe np.: trudno dziecku rozprostować rączki i nóżki; ma je ciągle przywiedzione do ciała; nie może swobodnie odłożyć chwyconą zabawkę;
– opóźniony rozwój ruchowy np. później unosi główkę lub wcale jej nie unosi; później obraca się na boki lub wcale; później siada lub nie siedzi; później raczkuje lub ominęło ten etap; później chodzi lub nie chodzi; nie biega; nie potrafi ominąć przeszkody; ma zachwiany chód i niezgrabność ruchową;
– opóźniony rozwój poznawczy, np.: nie głuży i nie gaworzy, nie wodzi wzrokiem za zabawką, ma trudności w mowie i wymowie, nie interesuje się zabawkami, nie koncentruje się na zabawie, na danym zadaniu, skupia swój wzrok tylko na chwilę, czasami lub często sprawia wrażenie „nieobecnego”;
– opóźniony rozwój społeczny, np.: nie reaguje na Twoją twarz, nie uśmiecha się, nie przytula się wcale lub przytula nadmiernie, nie nawiązuje kontaktów z innymi domownikami;
– nadmiernie impulsywną reakcję na niektóre smaki, zapachy, dźwięki, dotyk czy obrazy;
– nieadekwatne zachowanie do sytuacji np. krzyk, płacz, szczypanie się i gryzienie siebie oraz innych rzeczy, drapanie lub rozdrapywanie strupów, ran; obijanie o przedmioty, zatykanie uszu, natrętne machanie palcami lub rękoma;
Może się okazać, że braki lub opóźnienia w rozwoju ruchowym sygnalizują problemy w rozwoju społecznym, emocjonalnym czy poznawczym. Wyłapanie tych zmian w odpowiednim czasie i rozpoczęcie zajęć z tzw. wczesnego wspomagania daje dobre rokowania na przyszłość. Niezbędnym warunkiem jest jednak uważność rodziców i niebagatelizowanie problemów, co często sugeruje otoczenie mówiąc, że maluch wyrośnie, dzieci rozwijają się w różnym tempie, nie należy przesadzać.

Zdjęcie: Prawa do publikacji wizerunku podpisane z Shutterstock Inc.

Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, polub go proszę lub udostępnij go Twoim znajomym. Dziękujemy! :)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *