Gdy rodzice się rozwodzą

rozstanie
Trudne decyzje życiowe nie omijają dzieci. Gdy trzeba się rozstać, rodzice muszą zastanowić się, jak pomóc dziecku i oszczędzić mu negatywnych emocji. Nawet jeśli wydaje się, że dziecko nic nie dostrzega i nie rozumie, to chłonie emocje i gromadzi napięcia.
Nie ukrywaj
Ukrywanie na nic się nie zda, tym bardziej, ze dzieci dobierają strzępki rozmów, komunikację niewerbalną między rodzicami, komentarze rodziny, czy znajomych. Dostosowana do wieku informacja jest konieczna, bo inaczej dziecko zacznie szukać winy w sobie, tłumacząc sobie wyprowadzkę taty, czy mamy, swoim niegrzecznym zachowaniem.

Jak powiedzieć o rozwodzie?

Gdy nadejdzie czas, by powiedzieć dziecku o rozwodzie, trzeba znaleźć czas i odpowiedni moment na tak poważną rozmowę. Nie należy robić tego, przed wyjściem do pracy, szkoły, tak by nie zostawiać dziecka samego z tą informacją. Pamiętać należy też, że każdy wiek ma swoje prawa, nie należy wtajemniczać dziecka w intymne szczegóły, ani powody rozstania rodziców. Dziecko w każdym wieku nie może być traktowane jako karta przetargowa, ani strona w sporze. Choć to trudne, warto starać się trzymać własne emocje na wodzy. Stawką jest poczucie bezpieczeństwa, spokój dziecka i jego dobre życie w przyszłości.

Co mówić o rozwodzie dziecku?

W przypadku najmłodszych dzieci sytuacja jest stosunkowo prosta. Stałe godziny snu, posiłków, spacerów, spokój w domu zapewnią mu poczucie stałości i bezpieczeństwa. Niemowlak szybko przyzwyczai się do obecności tylko jednego rodzica w domu. Starsze dzieci w wieku przedszkolnym mogą już bardzo przeżywać rozstanie rodziców i mają tendencję, do brania winy na siebie. Zaburzenia snu, moczenie nocne, jąkanie, wybuchy płaczu, agresji to tylko niektóre z reakcji, które mogą pojawić się podczas rozwodu. Mimo trudnej osobistej sytuacji, trzeba znaleźć w sobie siłę, spokój i czas, by towarzyszyć dziecku w codziennych zabawach, po prostu przy nim i z nim być. Jeśli pojawią się pytania, odpowiadać, nie zbywając i nie uciekając przed odpowiedzialnością.
Oczywiście w trudniejszej sytuacji jest ten rodzic, przy którym zostaje dziecko, bo na co dzień widzi i przeżywa wspólnie z dzieckiem jego lęki i obawy. Warto by oboje rodzice starali się zapewniać dziecko, że nadal je kochają.

O co może pytać dziecko?

Trzeba też przygotować się na różne pytania, które mogą nurtować dziecko:

  • Gdzie będą moje zabawki?
  • Gdzie będzie mój pokój?
  • Czy będę miał nową mamę/tatę?
  • Kto będzie mnie teraz odbierał z przedszkola?
  • Czy będziemy razem jeździć na wakacje?
  • Kiedy zobaczę się z mamą/tatą?

Przy dzieciach szkolnych dochodzi jeszcze obawa przed reakcją otoczenia. Mimo iż wiele jest obecnie par po rozwodzie i dzieci, które wychowują się w rodzinach niepełnych, zawsze pojawia się lęk i obawa, czy rówieśnicy nie wyśmieją, nie skomentują nowych wyborów życiowych rodzica.

Nikt nie chce być wyśmiewany, czy wykluczony, zwłaszcza jeśli ma naście lat. Warto więc pracować z dzieckiem nad budowaniem poczucia własnej wartości i niezależności.

Czasami rodzice sami nie znają jeszcze odpowiedzi na te pytania. Jeśli trudno im osiągnąć kompromis w kwestii opieki nad dzieckiem, warto skorzystać z mediacji. Obecność osoby trzeciej, pozwala skoncentrować się na istocie sprawy, którą jest w tym przypadku po prostu dobro dziecka.

Jeśli już została podjęta decyzja o podziale opieki nad dzieckiem, przed rodzicami trudne zadanie utrzymania wspólnego frontu i jednej linii wychowawczej. To niełatwe zadanie, zwłaszcza jeśli pojawia się chęć rekompensaty za rozpad rodziny. Dziecko potrzebuje jednak dla własnej równowagi psychicznej jasnych reguł w obu domach, nawet jeśli na co dzień oznacza to tak prozaiczne czynności, jak wymaganie mycia zębów, nieoglądania godzinami telewizji, chodzenia spać o stałej porze, sprzątania po sobie i zachowania podstawowych norm społecznych.

Zdjęcie: Prawa do publikacji wizerunku podpisane z Shutterstock Inc.

Inne artykuły, które mogą Cię zainteresować:

  • Negatywne emocje niezbędne, by wychować szczęśliwe dziecko
  • Dojrzałość przedszkolna – co to jest?
  • Nie musisz być idealną mamą
  • Jeżeli podoba Ci się ten artykuł, polub go proszę lub udostępnij go Twoim znajomym. Dziękujemy! :)

    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *